اختصاصی کلانشهر: ارسلان محمدنیا: طی سالهای اخیر تصاویر زیادی از دشت‌های پوشیده با گل‌های زرد در شبکه های اجتماعی منتشر شده است. عکس های که عموما از سوی گردشگرانِ ژست گرفته در گیلان و نقاط دیگر ایران وسط هزاران بوته گل زرد در صفحات‌شان به نمایش در می آید در واقع علف‌هایی خودرو نیستند و محصول کار کشاورزانی هستند که «کُلزا» می کارند.

کلزا طی سال های گذشته به یکی از مهم ترین گیاهان زراعی جهان تبدیل شده است. بوته های کلزا بعد از طی کردن فرایند چند ماهه در زمین، دانه‌هایی تحویل کشاورز می‌دهند که از آن روغن استخراج می شود. روغنی که طبق گفته کارشناسان صنایع غذایی دارای کلسترول و اسیدهای چرب اشباع ‌شده کمی است.

طی سالهای گذشته، کلزا بین شماری از کشاورزان بخش رحمت آباد رودبار و در روستاهای شیرکوه، اسطلخ جان، خاصکول، کلایه، نصفی، رودآباد، میان لات، ایلات اوبه، فتحکوه، شهران، توتکابن و در رستم آباد در روستاهای جمشیدآباد، شمام، پشته، کلورز، جوبن، لویه و دارستان کشت شده است. در واقع شهرستان رودبار قطب تولید کلزا در گیلان محسوب می شود. 

یکی از دغدغه های کلزا کاران رودباری که زمین‌هایشان در نزدیکی جاده‌ها قرار دارد حضور برخی گردشگران برای تصویربرداری است. شماری از گردشگران بی توجه به اینکه، دشت‌های پر از گلهای زرد فرایند کِشت یک محصول کشاورزی است به دلِ مزارع می زنند و برای برداشتن عکسی جذاب، بوته‌های کلزا را زیر پاهای خود له می‌کنند.

شماری از کلزا کاران به کلانشهر گفتند: اینکه محصول کشت شده توسط آنها علاوه بر سود اقتصادی باعث زیبایی محیط زندگی می‌شود باعث خشنودی‌شان است اما این انتظار را دارند که گردشگران برای چند عکس، حاصل دسترنج آنها که تامین کننده نان خانواده‌هایشان است را لگدمال نکنند. زمان برداشت کلزا از اواخر اردیبهشت تا اواسط خرداد ماه است.