اختصاصی کلانشهر:ارسلان محمدنیا- یازدهم اردیبهشت ماه روز جهانی کارگر است. کارگران ایران در بسیاری از مشاغل شرایط دشواری دارند. شرایط سخت کاری بویژه برای افرادی که به عنوان پاکبان فعالیت می کنند بیشتر صدق می کنند. پاکبانانی که طرفِ قرارداد شهرداری رشت هستند هم از این قاعده کلی مستثنی نیستند. شماری از آنها در همین کارِ سخت و طاقت فرسا امنیت شغلی ندارند و با قراردادهای کاری کوتاه مدت مشغول فعالیت هستند. میزان پرداختی ها با توجه به تورم حاکم بر اقتصاد ایران، کفاف هزینه های زندگی پاکبانان را نمی دهد. آنها حتی درباره لباس مناسب بویژه در زمستان شرایط قابل قبولی ندارند.

در کنار این موارد عدم رعایت بهداشت عمومی از سوی شماری از شهروندان باعث آزردگی خاطر این افراد می شود. صاحبان برخی از کسب و کارها در رشت، زباله های تولیدی روزانه خود را بدون هیچ تفکیک و بسته بندی در سطح کوچه و خیابان تلنبار می کنند. شهروندانی که کم تعداد هم نیستند زباله های خود را در نقاط مختلف بویژه در پارکها و پیاده راه رشت رها می کنند.
در کنار این موارد، زباله گردها هم زحمت این  کارگران را مضاعف کرده اند. آنها با پاره کردن کیسه های زباله به دنبال تفکیک برخی زباله های خشک و تَر هستند و زباله هایی که از نظرشان قابل فروش نیست را در کوچه ها و خیابانها می ریزند که باعث زحمت چند باره پاکبانان می شود.

در حالی که رشت شهری پُرباران است اما شبکه فاضلاب و دفع آبهای سطحی آن ناقص است. پاکبانان رشت در برخی مناطق بارها و بارها مجبورند برای باز کردن مسیرهای مسدود شده وارد انبوهی از آب های آلوده و مخلوط با فاضلاب شوند. ترمیم شبکه فاضلاب شهر کاری چند ساله است و با توجه به وضعیت اقتصادی نمی توان انتظار بهبود آن را در کوتاه مدت داشت. کاش شهروندانی که توجه چندانی به بهداشت محیط زندگی خود ندارند با دیدن زحمات و شرایط سخت کاری پاکبانان از این پس تلاش کنند زباله کمتری تولید کنند، اگر تولید می کنند آنها را تفکیک کنند و در کوچه و خیابانهای رشت آشغال نریزند.