کلانشهر: خبرگزاری قوه قضائیه (میزان) با انتشار گزارشی، خبر از محکومیت صادق زیباکلام، داده است. در متن این خبر می‌خوانیم: «صادق زیباکلام، دارای پرونده‌های قضایی متعددی است که موجب محکومیت این فرد شده است؛ از جمله سه پرونده‌ای که احکام آن‌ها قطعی و لازم‌الاجرا شده است.»

در بخش دیگری از این گزارش آمده است: «زیباکلام در سال‌های اخیر اقدام به طرح مطالب خلاف واقع در رسانه‌ها کرده و مطالب بدون ادعا و سند متعددی را در فضای مجازی منتشر کرده است؛ لذا چندین پرونده قضایی برای وی تشکیل شده که برخی از آن‌ها امروز با قطعیت به مرحله اجرا رسیده است. زیباکلام با رای صادره از سوی دادگاه بابت ارتکاب فعالیت تبلیغی علیه نظام به ۱۸ ماه حبس و ۲ سال محرومیت فعالیت در احزاب، گروه‌های سیاسی و فضای مجازی محکوم شده بود که این حکم قطعی شده است.»

 
همچنین در این گزارش به پرونده دوم زیباکلام اشاره شده که مربوط به فعالیت تبلیغی علیه نظام در خصوص انتشار مطالب غیرمستند و غیرواقعی است. وی در این پرونده به یک سال حبس محکوم شده و دیگر پرونده قضایی زیباکلام که حکم آن قطعی و لازم‌‎الاجرا است، نیز مربوط به نشر مطالب خلاف واقع است که بر اساس آن به ۶ ماه حبس محکوم شد بود. قوه قضائیه تاکید کرده که هر سه حکم از امروز لازم الاجرا هستند.

هر سه محکومیت صادق زیباکلام قطعی و لازم‌الاجرا است که این احکام امروز اجرا شد و این فرد جهت اجرای احکام صادره وارد زندان شد. 

گفتنی است صادق زیباکلام ۷۶ ساله از اواخر دهه ۱۳۷۰ و پس از تحصیل در بریتانیا، وارد گروه علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران شد.

او امروز در کانال تگرامی اش از رونمایی کتاب جدیدش در نمایشگاه کتاب و حضورش برای گفت وگو با حاضران خبر داده بود. نام کتاب جدید زیباکلام «چرا شما رو نمی‌گیرن و آخرش چی میشه؟» است.

برخی منابع خبری نوشته اند که صادق زیباکلام صبح امروز در مسیر نمایشگاه کتاب برای رونمایی از جدیدترین کتاب خود به نام «چرا شما را نمی‌گیرن؟» دستگیر شد.

او در مقدمه این کتاب نوشته است:فکر می‌کنید چرا آقای زیباکلام را نمی‌گیرند؟ به نظرتون آخرش چی می‌شه؟

از بس از من پرسیدند "چرا شما رو نمی‌گیرن؟" و "آخرش چی میشه؟" گاهی فکر می‌کنم شب اول قبر هم، پیش از هر چیز، همین سئوالات را از من بپرسند! می‌خواستم در این کتاب از تجربۀ دوران دکترایم در انگلستان بنویسم ولی این دو سئوال مجبورم کرد به ماجراهای دیگری هم بپردازم؛ اینکه چگونه سر از علوم انسانی در آوردم، چه شد روی انقلاب ۵۷ کار کردم و... این کتاب احتمالاً، برای کسانی جالب باشد که نگاهشان به گذشته صرفاً با بغض و کینه نیست، و مسائل سیاسی-اجتماعی را در دیگ زودپز تئوری‌های توطئه و فرضیه‌های دایی‌جان ناپلئونی نمی‌ریزند.