کلانشهر: پژوهشگران دریافتند که استفاده ی مکرر از تبلت یا تلفن های هوشمند برای آرام کردن کودکان، منجر به مهارت های ضعیف تر در مدیریتِ خشم می شود. به جای ابزارهای دیجیتال، حمایت والدین در مواجهه با هیجانات، نقشی حیاتی دارد. این یافته ها بر ضرورتِ آموزشِ والدین درباره ی راهبردهای سالم تر برای تنظیم هیجانات تأکید می کند.
کودکان بخش زیادی از «تنظیم هیجانی» – که شامل پاسخ های عاطفی، ذهنی و رفتاری به موقعیت های خاص است – را در چند سال ابتدایی زندگی خود می آموزند. بخشی از این رفتارها مربوط به توانایی کودکان در انتخاب یک پاسخ آگاهانه به جای واکنش های خودکار است. این توانایی که به عنوان کنترل تلاشگرانه شناخته می شود، از محیط اطراف و به طور عمده از طریق رابطه ی کودکان با والدینشان آموخته می شود.
در سال های اخیر، دادن وسایل دیجیتال به کودکان برای کنترل واکنش هایشان به احساسات، به ویژه احساسات منفی، رواج پیدا کرده است.
در همین راستا، گروهی از پژوهشگران در مجارستان و کانادا به بررسی این موضوع پرداخته اند که آیا این راهبرد، که با عنوان «تنظیم هیجانی دیجیتال والدینی» شناخته می شود، منجر به ناتوانی کودکان در تنظیم مؤثر احساساتشان در آینده ی زندگی می شود یا خیر.
دکتر ورونیکا کنوک، نویسنده اصلی این پژوهش و پژوهشگر دانشگاه اتووس لوراند، می گوید: «در این پژوهش نشان دادیم که اگر والدین به طور مرتب برای آرام کردن کودک یا قطع کردنِ عصبانیت او، به او وسیله ی دیجیتال بدهند، کودک یاد نمی گیرد که احساساتش را تنظیم کند.» او در ادامه اضافه می کند: «این کار در آینده ی زندگی کودک منجر به مشکلات جدی تر در تنظیم هیجانات، به ویژه مشکلاتی در مدیریتِ خشم می شود.»

تبلت بیشتر، کنترل کمتر
پروفسور کارولین فیتزپتریک، پژوهشگر دانشگاه شربروک و نویسنده ارشد این مطالعه، توضیح می دهد: «ما اغلب می بینیم که والدین از تبلت یا تلفن های هوشمند برای منحرف کردنِ حواس کودک در زمان ناراحتی استفاده می کنند. محتوای دیجیتال برای کودکان جذاب است، بنابراین این روش راهی آسان برای متوقف کردنِ عصبانیت ها است و در کوتاه مدت بسیار مؤثر است.»
با این حال، پژوهشگران انتظار داشتند که این روش در درازمدت فایده کمی داشته باشد. برای تأیید فرضیه ی خود، آن ها در سال ۲۰۲۰ یک ارزیابی و یک سال بعد یک ارزیابی پیگیری انجام دادند. بیش از ۳۰۰ والدِ کودک بین دو تا پنج سال، پرسشنامه ای را تکمیل کردند که میزان استفاده ی کودک و والد از رسانه را مورد بررسی قرار می داد.
آن ها دریافتند که هر چه والدین بیشتر از تنظیم هیجانی دیجیتال استفاده می کردند، کودکان در مدیریتِ خشم و ناامیدی، یک سال بعد مهارت های ضعیف تری نشان می دادند. همچنین، کودکانی که در زمان تجربه ی احساسات منفی، بیشتر به آن ها وسیله ی دیجیتال داده می شد، در ارزیابی پیگیری، کنترل تلاشگرانه ی کمتری از خود بروز می دادند.
دکتر کنوک تأکید می کند: «عصبانیت ها را نمی توان با وسایل دیجیتال درمان کرد. کودکان باید یاد بگیرند که احساسات منفی خود را به تنهایی مدیریت کنند. آن ها در این فرایند یادگیری به کمک والدین نیاز دارند، نه کمکِ یک وسیله ی دیجیتال.»

حمایت از والدین برای پشتیبانی از فرزندان
پژوهشگران همچنین دریافتند که هر چه مهارت های مدیریت خشمِ زمینه ای کودکان ضعیف تر باشد، والدین بیشتر از وسایل دیجیتال به عنوان ابزاری برای مدیریت آن استفاده می کنند.
دکتر کنوک می گوید: «این موضوع عجیب نیست که والدین در صورت وجود مشکلات تنظیم هیجانی در کودک، بیشتر از تنظیم هیجانی دیجیتال استفاده کنند، اما نتایج ما نشان می دهد که این راهبرد می تواند منجر به تشدید یک مشکل موجود شود.»
پژوهشگران خاطرنشان کردند که مهم است از موقعیت هایی که ممکن است برای کودک آزاردهنده باشد، اجتناب نکنیم. در عوض، توصیه می شود والدین به فرزندان خود در مواجهه با موقعیت های دشوار کمک کنند، به آن ها در تشخیص احساساتشان یاری برسانند و نحوه ی مدیریت آن ها را به آن ها آموزش دهند.
برای موفقیتِ والدینی که فرزندانشان با مشکلات مدیریت خشم روبرو هستند، پژوهشگران بر اهمیت دریافتِ حمایت از سوی والدین تأکید می کنند. به عنوان مثال، متخصصان حوزه سلامت که با خانواده ها کار می کنند، می توانند به والدین درباره ی روش های کمک به فرزندانشان برای مدیریت احساسات بدونِ نیاز به تبلت یا تلفن های هوشمند، اطلاعات ارائه دهند.
پروفسور فیتزپتریک در پایان نتیجه گیری می کند: «با توجه به نتایج ما، می توان برای والدین روش های آموزشی و مشاوره ای جدیدی توسعه داد. اگر آگاهی مردم درباره ی نامناسب بودنِ وسایل دیجیتال برای درمانِ عصبانیت ها افزایش یابد، سلامت روان و رفاه کودکان از آن منتفع خواهد شد.»
نتایج این پژوهش در نشریه «مرزهای روان پزشکی کودک و نوجوان» منتشر شده است.