بنر در دست پرسنل بیکار شده ی ایستگاه عوارضی امام زاده هاشم رشت تنها یک هشدار نیست؛ بلکه دعوتی است برای همفکری و تلاش برای ساخت آینده ای که در آن تکنولوژی و انسان کنار هم، نه در برابر هم، فعالیت کنند.

چرا مدیران گیلان باید پیامِ کارگران بیکار شده ی ایستگاه عوارضی امام زاده هاشم رشت را جدی بگیرند؟
اختصاصی کلانشهر: رضا عاطفی؛مدیرمسئول کلانشهر-در عکس منتشر شده از ایستگاه عوارضی امامزاده هاشم رشت، دو مرد، بنری در دست دارند که روی آن نوشته شده: «بیکاری پرسنل عوارضی امامزاده هاشم پس از 15 سال، اشتغال حق ماست» این جمله ساده اما تأثیرگذار، تلخی از دست دادن محلِ درآمد را پس از سال ها فعالیت در یک موقعیت شغلی به تصویر می کشد. هرچند چهره این افراد در تصویر دیده نمی شود، اما پیام آن ها روشن و آشکار است: آن ها نگران از دست دادن زندگی شان به خاطر تغییرات تکنولوژیکی هستند که به سرعت جایگزین نیروی انسانی می شود.

این مسئله تنها به این ایستگاه محدود نمی شود؛ در استان گیلان و بسیاری دیگر از نقاط کشور، فناوری و هوش مصنوعی در حال تغییر ساختارهای اقتصادی هستند. در بخش کشاورزی، ورود ماشین آلات مدرن به این صنعت، باعث کاهش نیاز به نیروی کار انسانی شده است. به عنوان مثال، با توسعه تکنولوژی های کشاورزی و استفاده از دستگاه های برداشت محصول، کشاورزانی که به کارهای دستی و سنتی مشغول بودند، با چالش هایی در حفظ شغل خود مواجه شده اند. همچنین، استفاده از سیستم های آبیاری خودکار و دستگاه های کاشت به کاهش نیاز به کارگران فصلی منجر شده است.

در صنعت تولید، به ویژه در کارخانجات کوچک و متوسط، ورود دستگاه های خودکار و رُبات ها به تولید، باعث کاهش نیروی کار انسانی شده است. بسیاری از کارگران خط تولید که سال ها در این کارخانجات مشغول به فعالیت بودند، اکنون با خطر بیکاری مواجه اند. در گیلان، کارگاه های تولیدی که به تولید محصولات دستی و محلی مشغول بودند، اکنون در حال رقابت با کارخانه های بزرگ و ماشینی هستند که محصولات مشابه را با هزینه کمتر و در زمان کوتاه تولید می کنند.

حوزه خدمات نیز از این تحولات بی نصیب نمانده است. با ورود سیستم های آنلاین برای رزرو هتل، رستوران و دیگر خدمات، بسیاری از مشاغل سنتی در این بخش تحت تأثیر قرار گرفته اند. کارکنان آژانس های مسافرتی و رستوران ها که روزگاری به مشتریان خدمات می دادند، حالا با کاهش مراجعه و نیاز به خدمات انسانی مواجه اند.

اما یکی از مسائل مهم در این تحولات، سن و تجربه کارکنان است. بسیاری از پرسنل این ایستگاه عوارض، همانند دیگر کارکنانی که در معرض این تغییرات قرار دارند، ممکن است سن و سال بالایی داشته باشند که یادگیری مهارت های جدید برای آن ها دشوارتر است. با این حال، در دنیای امروز، تنها راه مبارزه با بیکاری ناشی از فناوری، آموزش های مداوم و مهارت افزایی است. این تغییرات هرچند دردناک اند، اما اجتناب ناپذیرند.

دولت و نهادهای آموزشی باید به نقش کلیدی خود در بازآموزی و ارتقای مهارت های نیروی کار، به خصوص برای افرادی که سال ها در یک شغل خاص کار کرده اند، توجه بیشتری داشته باشند. در گیلان، با بهره گیری از ظرفیت های دانشگاه ها و مراکز فنی و حرفه ای می توانیم آموزش های تخصصی و مرتبط با حوزه های مدرن را ارائه دهیم تا افراد بتوانند خود را با نیازهای جدید بازار کار وفق دهند.

در این راستا، انتظار می رود که استاندار جدید گیلان و اداره کل راهداری و حمل و نقل جاده ای گیلان،راهکاری اساسی برای این کارگران و خانواده های آن ها بیابند.

هرچند تغییرات تکنولوژیکی غیرقابل اجتناب اند، اما اکنون با برنامه ریزی و پشتیبانی درست باید به کارگرانِ بیکار شده کمک کنیم تا در این دوران گذار، احساس کنند، «رها» نشده اند.

بنر در دست پرسنل بیکار شده ی ایستگاه عوارضی امام زاده هاشم رشت تنها یک هشدار نیست؛ بلکه دعوتی است برای همفکری و تلاش برای ساخت آینده ای که در آن تکنولوژی و انسان کنار هم، نه در برابر هم، فعالیت کنند.