اختصاصی کلانشهر: طی روزهای اخیر شماری از کاربران اینستاگرام به تماشای صفحه ای نشستند که در بیوی آن نوشته بود «نازی و حسین زوج دهه نودی». این صفحه از زبان دختری که خود را عروس ۱۱ساله معرفی می کرد مشغول تولید محتوا بود.

این دختر با انتشار فیلمی از مراسم خواستگاری خود با تاکید بر ۱۱ساله بودنش موفق به جلب نظر هزاران نفر شد و پس از آن ویدئوها و ریلزهای منتشر شده او و همسرش که خود را «تُرک» معرفی می کردند بازدید میلیونی گرفت.


این دختر مدعی بود که طبق رسومات منطقه ای، ازدواج دختران در سن پایین مساله ای عادی است و موضوعی عجیب به حساب نمی آید.

عده ای با سرزنش پسر و خانواده دو طرف، این ازدواج را ترویج «کودک همسری» می دانستند و برخی هم تماشاگر مشتاق ماجرا بودند و با تماشا و ارسال فیلم ها به اطرافیانشان نه تنها باعث شهرت هر چه بیشتر آنها در اینستاگرام شدند، که با ارسال ویدئوهایشان در پیام رسانهای دیگر، پای آنها را به تمام شبکه های اجتماعی باز کردند.در نتیجه، این صفحه اینستاگرامی که با کمتر از هزار دنبال کننده، کار خود را شروع کرده بود در زمانی اندک موفق به جذب بیش از ۳۰۰هزار «فالوور» شد. دنبال کننده هایی که مشخص نبود موافق کار این زوج بودند و یا صرفا از روی کنجکاوی، محتواهای هدفمند تولید شده که روشن بود نمی تواند متعلق به کودکی ۱۱ساله باشد، را دنبال می کردند. این کنجکاوی باعث شد که تعدادی از ویدئوهای «حسین و نازی» بازدیدی بیش از ۵میلیونی داشته باشد.

بواسطه نقدهای برخی رسانه ها پیرامون کودک همسری و تاثیرات منفی احتمالی این موضوع روی تعدادی از کودکانی که خواسته و ناخواسته این قبیل ویدئوها را مشاهده می کنند، پلیس فتا امروز اعلام کرد که صفحه اینستاگرامی این زوج را مسدود کرده است.


در همین ارتباط اعلام شد «نازی» دختری که خود را ۱۱ساله معرفی کرده بود حدودا ۱۸ ساله است.

چرا مرم فریب خوردند؟

نیت «نازی و حسین»ها با ایجاد این قبیل صفحات و محتواها روشن است: جلب نظر مخاطب و دیده شدن به هر قیمت و سپس جذب آگهی و برآورده شدن رویای پولدار شدن. 

این پدیده تنها یک «شوخی اینترنتی» نبود؛ بلکه بازتابی از عطش کاربران برای محتوای جنجالی و عجیب است. پرسش اصلی اینجاست که چرا بیش از ۳۰۰ هزار نفر چنین صفحه ای را دنبال کردند؟

بخشی از پاسخ را می توان در میل مخاطب به کنجکاوی و هیجان جست وجو کرد.
بخشی دیگر هم به جذابیت موضوعات «زرد» و حاشیه ای در شبکه های اجتماعی برمی گردد و البته نمی توان از ابعاد آسیب شناسانه آن، از جمله تحریک تمایلات «پدوفیلی» یا عادی سازی کودک همسری، چشم پوشید.

وقتی محتوای جعلی، بحران می سازد 

ماجرای «نازی و حسین» نشان داد که چگونه یک محتوای جعلی می تواند در کوتاه ترین زمان به یک بحران رسانه ای تبدیل شود. این تجربه هشداری است برای خانواده ها، نهادهای آموزشی و حتی سیاست گذاران رسانه ای که نسبت به اثرگذاری این دست محتواها بر نوجوانان و کودکان حساس تر باشند.

عبور از محتوای زرد

صفحه «نازی و حسین» مسدود شد، اما پرسش بزرگ تر همچنان باقی است: تا چه اندازه جامعه آماده تشخیص واقعیت از فریب در فضای مجازی است؟ شاید راهکار اصلی، افزایش سواد رسانه ای و مسئولیت پذیری کاربران باشد؛کاش آشکار شدن این حُقه باعث شود اگر فردا، صفحه ای با محتوای مشابه مقابل چشمانِ اینستاگردان قرار گرفت، بدون باز کردن عکس و ویدئوها و ارسال آن برای اطرافیان، از کنارش عبور کنند.