کلانشهر: محمدرضا ابراهیمی دبیر جبهه اصلاحات استان گیلان طی یادداشتی نوشت: استان گیلان با پیشینه فرهنگی و اقتصادی غنی، امروز در میانه بحرانی مدیریتی قرار دارد: نسلی از جوانان تحصیل کرده و پرانرژی دهه هفتادی که تواناییهایشان در سایه سیاستهای ناکارآمد و انتصابات غیرشفاف نادیده گرفته می شود. این نسل، که با چالش های بی سابقه اقتصادی و اجتماعی دست و پنجه نرم کرده اند در حالی از نقش آفرینی در تصمیمات کلان محرومند که استاندار محترم بارها بر لزوم جبران غفلت از جوانان چه قبل و چه بعد از انتصاب خود تأکید کرده است. اما چرا عملیاتی شدن این شعارها همچنان در هاله ای از ابهام است؟

۱- اقتصاد ورشکسته، جوانان فراری

نرخ بیکاری جوانان در گیلان از میانگین کشوری فراتر رفته است. بسیاری از دهه هفتادی ها یا به شهرهای بزرگ مهاجرت می کنند یا در مشاغل کاذب و فصلی گرفتار می شوند. طرح های اشتغالزایی مانند ایجاد پارک های فناوری در حوزه کشاورزی و گردشگری، هنوز در حد وعده های تبلیغاتی باقی مانده اند. در حالی که وزارت ورزش و جوانان، ضعف مهارت های شغلی و سلامت روانی جوانان را از چالشهای اصلی این قشر می داند، برنامه های عملیاتی برای جذب آنها در بخش های مولد استان مغفول مانده است.

۲- دیجیتال و شکاف نسلی: فرصتی که به تهدید تبدیل شد

جوانان دهه هفتادی، نسل دیجیتالی هستند که زبان رسانه های نوین را به خوبی می فهمند. اما به جای بهره گیری از خلاقیت آنها در طراحی راهبردهای فرهنگی و رسانه ای، نهادهای سنتی همچنان بر روش های منسوخِ دهه های گذشته تکیه می کنند. و اعتماد این نسل را به ساختارهای مدیریتی کاهش می دهد.

۳- انتصابات غیرشفاف: پارتی بازی به جای شایسته سالاری

نمونه های متعددی از انتصاب های غیرشفاف و بعضا خانوادگی در استان گزارش شده است. در حالی که جوانان دهه هفتادی حتی در سطوح مدیریت میانی جایگاهی ندارند، انتصاب افراد وابسته به مسئولان و نمایندگان سابق یا نزدیکان حلقه های قدرت، بی اعتمادی را تشدید خواهد کرد.

۴- نمایشی به نام «حمایت از جوانان»

تجلیل از جوانان در جشنواره ها، بدون ایجاد سازوکارهای ساختاری برای حضور آنها در پست های اجرایی، صرفاً نمادین است. این رویکرد نه تنها مشکلات ساختاری را حل نمی کند، بلکه نسلی را که مشتاق اثبات توانایی های خود است، تحقیر می کند. در مقابل، استان هایی مانند کرمان با انتصاب مشاوران نسل Z در استانداری، گام هایی هرچند کوچک برای مشارکت جوانان برداشته اند.

سخن پایانی 

گیلان در آستانه یک انتخاب تاریخی است: یا با اعتماد به جوانان دهه هفتادی، مسیر توسعه را هموار می کند، یا در گرداب رکود و بی اعتمادی فرو می رود. این نسل نه نیازی به ترحم دارد و نه تحمل شعارهای تکراری را. وقت آن است که به جای نمایش، میدان را به توانمندان واقعی بسپارند.