در دلِ گیلان، پرباران ترین استان کشور، رودخانه هایی که زمانی حیات بخش منطقه بودند، امروز تنها خاطره های خشک در بستر طبیعت اند. سیاه درویشان، نوخاله، هندخاله و حتی پناهگاه حیات وحش سلکه صومعه سرا در غرب گیلان، یکی پس از دیگری خشک شده اند. خشکی که زمینه ساز نابودی تالاب انزلی را هم رقم زده است
.jpg)
در آخرین مورد از این اتفاق ناگوار شاهد کم آبی شدید و خشکی تعدادی از رودخانه های مهم صومعه سرا هستیم. رودخانه هایی که در نهایت به تالاب انزلی می ریختند. اما در حال حاضر بستر رودخانه های سیاه درویشان، نوخاله، هندخاله و پناهگاه حیات وحش سِلکه صومعه سرا به شدت کم آبی و در محدوده ای خشک است.خشکی که امتدادش به تالاب انزلی رسیده و بخش وسیعی از این تالاب زیبا و از نظر اکوسیستم هم خالی از آب شده است.
بستر خشک رودخانه ها و تالاب انزلی به جز بحث اقلیمی و خشک سالی بی فرهنگی تعدادی از مردم را هم عریان کرده است. زباله های فراوان کف رودخانه نشاندهنده آن است که تعدادی به رودخانه ها به چشم زباله دانی نگاه می کردند.
افسوس و هزاران هزار افسوس که امانت دار خوبی برای آیندگان نبودیم. سالهایی رو یاد میارم که زیر همون پل که در عکسها هست چه جوش و خروشی برای صید کاس کولی و سیاه کولی بود. و کلی خاطرات خوش از این روستاها در ذهن من مونده. دنبال مقصر بودن دردی رو دوا نمیکنه... مهم این که الان روی قله ایم و همه ی اینا کار دشمنه
نظر دهید - پسندیدم
1