معصومه شیخی زاد با نام هنری (رها) و متولد سال ۱۳۷۵در رشت نقاشی را از کودکی آغاز و در چند جشنواره صاحب عنوان شد. او بعد از اخذ مدرک کاردانی گرافیک و کارشناسی تصویرسازی و آموزش نزد اساتیدی مانند فروغ بیژن، مهدی شریف زارع، رشید غلامی پور و جواد حکمت نیا فعالیت هنری اش را به عنوان مربی در رشت آغاز کرد.

شیخی زاد، طی سال های گذشته به عنوان مدرس کانون فرهنگی هنری زینبیه، چهار راه گلسار رشت به هنرجویان پرتعداد، طراحی، نقاشی و سفالگری آموزش می داد.

این هنرمند جوان همچنین یکی از مربیان کانون پرورشی فکری کودکان و نوجوانان گیلان در مرکز شماره ۲، خمیران زاهدان رشت بود و در این کانون هم برای علاقه مندان نقاشی و سفالگری تدریس می کرد.
او که رویاهای زیادی برای خود متصور بود همزمان با تدریس، مبادرت به تاسیس آموزشکده شخصی خود به نام «رها» در خیابان امام خمینی رشت کرد.
شیخی زاد، در این آموزشگاه هم برای هنرجویان، نقاشی، تصویرسازی و طراحی تدریس می کرد.
طبق اظهارات خانواده، او برای خلق هر تابلوی نقاشی مدتها زمان صرف می کرد و بواسطه نگاه هنری و بهره مندی از خلاقیت، حتی از وسایل دوریختنی هم سازه های زیبا و قابل تامل خلق می کرد.

براساس اظهارات ابراهیم شیخی زاد برادر این هنرمند جوان، او بدون بیماری زمینه ای و در شامگاه پنجم مردادماه با سردرد شدید و ناگهانی به بیمارستان رسول اکرم رشت مراجعه کرد. با گذشت ساعاتی در این بیمارستان، به خانواده اعلام شد که او درگیر آنوریسم مغزی شده است و باید برای درمان تخصصی به بیمارستان پورسینای رشت منتقل شود.
پروسه درمان معصومه شیخی زاد بعد از انتقال به بیمارستان پورسینای رشت ادامه پیدا کرد و او تحت جراحی قرار گرفت اما در شانردهم مرداد و در میان بهت اطرافیان در سن ۲۸ سالگی، جان خود را از دست داد.
برادر این دختر جوان با انتقاد از کمبود امکانات تخصصی مغز و اعصاب در بیمارستان های رشت و همچنین بیمارستان پورسینای رشت که به عنوان تنها بیمارستان ترومای استان گیلان شناخته می شود، معتقد است اگر امکانات تخصصی در ساعات اولیه برای تشخیص و درمان بیماری ناگهانی خواهرم وجود داشت،حالا او با استعداد فراوان و هزاران رویا و آرزو در زیر خروارها خاک در باغ رضوان رشت نخوابیده بود و مشغول خلق آثار هنری می شد.