۱۳۹۸/۱۲/۰۵ - ۱۶:۰۱
کلانشهر / امیرحسین کریمی: از پنجشنبه هفته گذشته مشاهده کرونا در کشور گزارش شد. جمعه و شنبه دو روز بسیار سخت برای گیلان بود تا اینکه نهایتا مسئولان استان تصمیم به تعطیلی بسیاری از واحدهای صنفی و اداری در استان گرفتند. همزمان نیز بنا به تصمیم شورای تامین استانها فعالیتها در اکثر شهرهای ایران متوقف شد.
با این وجود و پس از اعلام خبر این تعطیلیها دوباره شاهد هجوم مسافران از شهرهای مرکزی به ویژه استان تهران به جادههای شمال کشور بودیم. این موضوع درحالی اتفاق افتاد که رضا رسولی، عضو شورای شهر رشت در نامهای به استاندار گیلان خواستار کنترل مسیرهای ورودی به استان شد.
اما با این وجود ما چرا از «بحران» چیزی نمیدانیم؟ چرا هم «سیستم مدیریتی کشور» و هم «مردم» همیشه مثلث بحران را کامل میکنند و در کنار «عامل ایجاد بحران» شرایط را برای آمادگی در برابر بحران سخت میکنند؟
آیا دولت و شورای تامین استانها به این موضوع فکر نکرده بود که تعطیلی شهرها بدون اقدامات تکمیلی اثری در کنترل بحران ندارد و اتفاقا موجب دامن زدن به وضعیت بحرانی موجود میشود؟ اگر فکر نکرده بودند الان چرا محدودیتهایی برای تردد وضع نمیکنند؟
مردم چطور؟ آیا اخبار شیوع ویروس کرونا را نشنیدهاند و نمیدانند گیلان بعد از قم دومین استانی است که ابتلا به کرونا در آن فراگیر شده است؟ آنها با خود چه فکر میکنند که بعد از اعلام تعطیلی شهرهایشان به سمت استانی روانه میشوند که حتی در تامین امنیت بهداشتی شهروندانش با مشکل روبهرو است؟ چطور میشود از وضعیت گیلان خبر داشت و برای تعطیلات باک ماشینها را با بنزین سه هزار تومانی پر کرد و به جادههای شمالی آمد؟
آنها چرا «کرونا» را جدی نمیگیرند؟ سیستم اطلاعرسانی کشور چرا خطرِ ناآگاهی مردم را جدی نمیداند؟ چرا برای آگاهیبخشی مردم کاری، متفاوتتر از آنچه تا امروز انجام داده است، انجام نمیدهد؟
«کرونا» همه امکانات پزشکی، نیروی انسانی، اعتماد عمومی و فضای شهری استان گیلان را تحت تاثیر خود قرار داده است اما با این وجود هنوز هموطنانی پیدا میشوند که انگار از ماه به زمین آمدهاند، آنها طوری رفتار میکنند که انگار در این کشور که هیچ، در روی زمین زندگی نکردهاند و خبرها و خطرها را نشنیدهاند.
نظر شما:
عملیات آسفالت خیابان سعدی به سرگل آغاز شد