اختصاصی کلانشهر: حادثه تلخ سقوط بالگرد امدادی در ارتفاعات اشترانکوه لرستان، بار دیگر موضوع مسئولیت پذیری کوهنوردان و گردشگران را به شکلی دردناک یادآوری کرد. ماموریتی که ساعاتی پیش برای نجاتِ زن کوهنورد غیرحرفه ای آغاز شد، به درگذشتِ دو عضو باتجربه کادر پروازی، میرحسین قاضی و کاپیتان محسن محراب زاده، جراحت شدید چند امدادگر (با احتمال فوت) و وارد آمدن خسارات سنگین مالی به کشور انجامید.

براساس اطلاعات اولیه، این زن بدون داشتن تجربه کافی و آمادگی لازم، صبح جمعه با تعدادی همراه، راهی کوهستان شد. او در ادامه مسیر به دلایلی نامعلوم از گروه جدا و دقایقی بعد با تماس اضطراری از امدادگران هلال احمر درخواست کمک کرد. همین اقدام، زنجیره ای از عملیات امدادی را فعال کرد که در نهایت به وقوع حادثه برای بالگرد امدادی و جان باختن دو نیروی متخصص با سال ها تجربه منجر شد؛ نیروهایی که می توانستند در ماموریت های دیگر، جان انسان های بسیاری را نجات دهند. (بیشتر بخوانید)

متاسفانه این مورد، اولین و آخرین نیست؛ طی سال های اخیر که تبِ انتشار تصاویر ویژه در شبکه های اجتماعی داغ شده است، شماری از شهروندان عکس و فیلم های تفریحات عمومی را برای جلب توجه کافی ندانسته و گاه وبیگاه به سمت کوه ها روانه می شوند. در این بین، چون بدون دانش، تجهیزات و توان بدنی کافی راهی مسیرهای سخت می شوند، هم برای کوهنوردان حرفه ای ایجاد دردسر می کنند و هم بار مضاعفی به دوشِ امدادگران می گذارند. تخریب طبیعت توسط این «کوهنوردان اَدایی» هم بارها با انتقاد دوست داران محیط زیست همراه شده است.

براساس گزارش های گروه های امدادی، تعدادی از این شهروندان که به خاطر هیجانات لحظه ای به دل کوه زده اند، در میانه راه به دلیل خستگی، پشیمانی و نداشتن توان بازگشت، با گزارش های نادرست و دروغین از «وخامت حالشان» می گویند تا نیروهای امدادی را به صحنه بکشانند و با تجهیزات امدادی، آن ها را از کوه به پایین منتقل کنند. چنین رفتارهایی نه تنها جان این کوه پیماها را در معرض خطر قرار می دهد، بلکه جان امدادگران را نیز به بازی می گیرد و هزینه های هنگفتی بر دوش کشور می گذارد.

در کنار این مسئله، نباید از واقعیت تلخ دیگری غافل شد: تجهیزات امدادی کشور فرسوده است. هر عملیات نجات با فشار مضاعف بر امکانات محدود و نیروهای انسانی ارزشمند همراه است. در حالی که جان امدادگران، سرمایه ملی است؛ نباید بهای بی مسئولیتی و تفریحات نسنجیده افراد شود.

لازم است بارها این نکات خطاب به این افراد فاقد مسئولیت های اجتماعی و اخلاقی گفته و یادآوری شود:
لطفاً اندکی مسئولانه تر رفتار کنید:

پیش از صعود، شرایط جوی را بررسی کنید.

از مسیرها و سختی های آن آگاهی داشته باشید.

از توان بدنی خود مطمئن شوید.

در صورت نداشتن آمادگی، مسیرهای سبک تر یا فضاهای ایمن تری را انتخاب کنید.

هیچ کس شما را مجبور به انتخاب کوهنوردی نکرده است. اگر آمادگی لازم را ندارید، می توانید به پارک یا طبیعت نزدیک محل زندگی تان بروید و از روز خود لذت ببرید، بی آن که جانِ امدادگران را به خطر بیندازید.

امدادگران برای نجات کسانی به صحنه می روند که ناخواسته در شرایط بحرانی قرار گرفته اند، نه افرادی که بدون برنامه و آموزش، جان دیگران را نیز به خطر می اندازند.
اندکی مسئولیت پذیری اجتماعی می تواند از چنین فجایعی جلوگیری کند. ضمن آنکه با تکرار چنین تراژدی هایی لازم است گروه های امدادی قوانینی برای چگونگی کمک به این دسته افراد تدوین کنند و جانِ داوطلبان و امکانات اندک و فرسوده ی کشور را حراجِ کسانی نکنند که برای تفریحات لحظه ای به هیچ نمی اندیشند.