نام اصلی او محمدعلی هنرجویی و از چهره های ماندگار حوزه کتاب در رشت بود. هنرجویی پس از چند سال تحمل بیماری، در سن ۸۴ سالگی چشم از جهان فروبست.

هنرجوئی که در ابتدای دهه ۵۰ مدیر انتشارات «روز» در تهران بود، در گفت وگویی با مهری شیرمحمدی خبرنگار گیلانی ماجرای تاسیس این کتابفروشی را اینگونه روایت کرده بود: «سال ۱۳۵۴ به دعوت سناتور حسین سمیعی به رشت بازگشتم و همزمان با تاسیس دانشگاه گیلان، مغازه ای در گذر تاریخی ساغریسازان خریداری کردم و یک سال بعد مجوز تاسیس شرکت «شکسپیر» به نام من و همسرم خانم فرخنده طریقی صادر شد.

این کتابفروشی که بیش از چهار دهه فعال بود طی دو دهه اول فعالیتش به عنوان مهم ترین مرکز تهیه کتاب های درسی، کمک آموزشی و آثار ادبی برای دانش آموزان و دانشجویان گیلانی شناخته می شد.

کتابفروشی شکسپیر نقش پررنگی در تامین کتاب در استان گیلان داشت و به گفته هنرجوئی،تا سالها بعد از آغاز فعالیتش حدود ۷۰ درصد پخش کتاب های درسی گیلان را بر عهده داشت. فعالیت های این کتابفروشی تنها به فروش کتاب محدود نبود؛ پخش نوارهای صوتی و همچنین تعمیر انواع ماشین های اداری نیز بخشی از کار آن بود. گستره فعالیت شکسپیر تا استان مازندران نیز امتداد داشت.

با گذر زمان، تغییر الگوهای مطالعه و گسترش فناوری های نوین، رونق این کتابفروشی قدیمی کاهش یافت. در تیرماه ۱۳۹۹، پس از ۴۵ سال فعالیت، هنرجویی که به ایام سالمندی رسیده بود، کتابفروشی شکسپیر را فروخت و این مکان فرهنگی که روزگاری یکی از پررفت و آمدترین نقاط فرهنگی رشت بود برای همیشه تعطیل شد.
درگذشت سیروس هنرجوئی، یادآور پایان دورانی از کتاب فروشی های سنتی و نقش پررنگ آن ها در فضای فرهنگی و آموزشی گیلان است.
شماری از فرهنگ دوستان رشت در زمان تعطیلی این کتابفروشی به طرح این سوال پرداختند که چرا اماکن فرهنگی تاثیرگذار شهر نباید به گونه ای حفظ شوند تا هویت تاریخی رشت برای نسل های آینده جذاب تر و عینی تر باقی بماند.