بر اساس این تصمیم، اگر مرغ سبز یا مرغ با گرید A و A+ در بازار گیلان عرضه شود، ضبط خواهد شد؛ در حالی که همین محصول قرار است به استان های دیگر ارسال شود.
سوال اینجاست:چرا مردم گیلان باید از مصرف مرغی که در خاک و هوای همین استان پرورش یافته محروم شوند؟

مرغ سبز نتیجه ی پرورش اصولی، تغذیه سالم و رعایت کامل استانداردهای بهداشتی است. در واقع، این محصول نماد ارتقای کیفیت تولید در گیلان است؛ اما حالا به جای تشویق تولیدکننده و افزایش حق انتخاب مصرف کننده، تصمیمی پوپولیستی اتخاذ شده که کیفیت را از سفره تمام مردم گیلان حذف می کند.

آقای پورحیدری گفته است این تصمیم به دلیل شکایات مربوط به دو نرخی شدن بازار اتخاذ شده؛ اما آیا راه حل مدیریت بازار، محروم کردن مردم از کالای سالم تر است یا کنترل قیمت و نظارت دقیق بر توزیع؟
با چند شکایت محدود نمی توان حقوق عمومی را نادیده گرفت و کیفیت را قربانی تصمیمات مقطعی کرد. اصل در بازار این است که کالاهای مختلف با قیمت و کیفیت گوناگون در دسترس باشد و هر فردی به فراخور توان و سلیقه خرید دلخواهش را داشته باشد. این که یک شهروند با مراجعه به فروشگاه مرغ نزدیک منزلش فقط مرغ سبز برای خرید دیده باید مبنای تصمیمی شود که کل مردم استان را از مرغ سالم تر محروم کُند؟

تولیدکنندگان گیلانی که سرمایه و اعتبار خود را صرف پرورش مرغ باکیفیت کرده اند، اکنون باید نظاره گر باشند که محصول شان از استان خارج می شود و مردم خودشان از آن بی بهره می مانند. این نه عدالت است و نه حمایت از تولید.

عجیب است که مدیرکل صنعت، معدن و تجارت گیلان به جای حل مساله،صورت مساله را پاک کرده است. طبیعتا این انتظار وجود دارد که اگر تخلف وجود دارد، باید متخلف شناسایی و با او برخورد شود، نه اینکه کل بازار تنبیه شود.

لازم است که آقای پورحیدری این تصمیم عجیب و پوپولیستی را اجرایی نکند چون مردم گیلان شایسته آن هستند که از تولید سالم و بومی خود بهره مند باشند. تصمیم اخیر، بیشتر از آنکه نشانه مدیریت باشد، پاک کردن صورت مسئله است.
بعد از اتخاذ چنین تصمیمات عجیبی لازم است یادآوری شود که مدیریت واقعی، حذف کیفیت نیست؛ حفظ عدالت در دسترسی به کیفیت است.