چگونه در چنین مواقعی کمک کنیم؟ 

اگر فردی دچار ایست قلبی یا تنفسی شد (بی هوش و بدون تنفس بود):

ابتدا وضعیت ایمنی را بررسی کنید. مطمئن شوید خطر برطرف است.

فرد را صدا بزنید و واکنش او را بسنجید. اگر پاسخی نداد، سریع کمک بخواهید و با اورژانس (۱۱۵) تماس بگیرید.

راه تنفس را باز کنید. سر را کمی به عقب و چانه را بالا بکشید.

تنفس را بررسی کنید. اگر تنفسی وجود ندارد یا غیرطبیعی است، فوراً CPR را آغاز کنید.

فشار بر قفسه سینه (ماساز قلبی):

کف یک دست را وسط قفسه سینه قرار دهید و دست دیگر را روی آن بگذارید.

با بازوان صاف و وزن بدن، ۳۰ بار قفسه سینه را حدود ۵ سانتی متر به پایین فشار دهید.

ریتم فشارها باید سریع و یکنواخت باشد (حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ بار در دقیقه).

تنفس مصنوعی (در صورت آموزش دیدگی):

پس از هر ۳۰ فشار، دو نفس مصنوعی بدهید (دهان به دهان یا با ماسک امدادی).

اگر آموزش ندیده اید، فقط ماساژ قفسه سینه را ادامه دهید.

ادامه دهید تا رسیدن امدادگران یا بازگشت علائم حیاتی.


این اتفاق در اندیمشک و همچنین حوادث مشابه اخیر در تعدادی از مدارس که در چند مورد منجر به مرگ دانش آموزان شده نمونه ای از تاثیر مستقیم آموزش مهارت های امدادی در نجات جان انسان هاست. یادگیری احیای قلبی–ریوی می تواند در هر خانه، مدرسه یا محل کار، تفاوت میان زندگی و مرگ را رقم بزند.