کلانشهر: احمد زیدآبادی روزنامه نگار و تحلیلگر سیاسی در صفحات شبکه های اجتماعی اش نوشت: شلیک چند گلولهٔ ساچمه ای در لابی هتل محلِ مهمانی کاخ سفید برای روزنامه نگاران، چنان فضایی از ترس و وحشت ایجاد کرده است که ترامپ و همکارانش هر کدام به سویی گریخته و یا زیر میزها پنهان شده اند.

با این حال، وقتی جنگنده های مخوف آمریکایی بر فراز شهرهای ایران غرش می کنند و بمب های سنگرشکن را که تمام شهر را به لرزه در می آورد و تا شعاع وسیعی خانه ها را آوار و تا شعاع وسیع تری شیشه های منازل مردم بی پناه را در هم می شکند و سبب قتل و جرح آنها می شود، گویی یک امر کاملاً عادی و طبیعی است و به زعم عده ای اصلاً نباید هراسید بلکه حتی باید از آن استقبال کرد؛ چون این کمکی به مردم ایران از ینگهٔ دنیاست و سبب نجات می شود!

اگر هم بپرسیم کدام نجات؟ با ناراحتی جواب می دهند، حالا هم نجات ندهد، بالاخره یک روزی پس از ویرانی تمام منابع حیاتی کشور نجات خواهد داد؛ چون جنگ که بدون هزینه نمی شود!

وقتی شرم و حیا از معنا بیفتد، ژاژخایی هم به هنر تبدیل تبدیل می شود!