کلانشهر: زمستان سال ۱۴۰۴ دختر جوانی با مراجعه به پلیس مدعی شد دو پسر جوان به او تعرض کرده اند و در تشریح ماجرا گفت: «مدتی قبل در یک سایت همسریابی با پسری به نام ارسلان آشنا شدم. بعد از مدتی باهم قرار ملاقات گذاشتیم. بعد از آن ارسلان من را به خانه شان دعوت کرد که مخالفت کردم اما او گفت که پسرخاله اش هم با نامزدش آنجا هستند که در نهایت قبول کردم و به خانه شان رفتم. اما کسی در خانه نبود و چند دقیقه بعد پسرخاله اش تنها آمد. آنها به من نوشابه انرژی زا تعارف کردند که بعد از خوردن آن بیهوش شدم و وقتی به هوش آمدم دیدم آنها خواب هستند اما متوجه شدم که به من تعرض کرده اند. من هم بدون سر و صدا از خانه شان خارج شدم و فرار کردم.»

پس از این اظهارات دختر جوان به پزشکی قانونی معرفی شد و کارشناسان تعرض به او را تأیید کردند.

در ادامه مأموران ارسلان و پسرخاله اش نیما را دستگیر کردند اما آنها اتهام تعرض را رد کردند و مدعی شدند ارسلان با شاکی دوست بوده و او با میل خودش به خانه آنها رفته است. با تکمیل تحقیقات دو پسرجوان به دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شدند.

در دادگاه چه گذشت؟

در جلسه رسیدگی به این پرونده که به صورت غیرعلنی برگزار شد دختر جوان درخواست اشد مجازات برای هردومتهم کرد.
پس از آن ارسلان به قضات گفت: «من و شاکی باهم دوست بودیم و آن روز هم به خانه ما آمد اما تعرضی اتفاق نیفتاد. ما خواب بودیم و وقتی بلند شدیم دیدیم او نیست حتی از طریق پیامک در ارتباط بودیم. تا اینکه دستگیر شدیم حالا هم در تعجبم که چرا چنین ادعایی را مطرح کرده است.»

نیما هم با تأیید اظهارات پسرخاله اش اتهام تعرض را رد کرد.

از آنجا که پزشکی قانونی در گزارشی تعرض به شاکی را تأیید کرده بود و از طرفی دو متهم رابطه با شاکی را تکذیب می کردند قضات مقرر کردند با انجام آزمایش DNA مشخص کنند که آیا تعرض از سوی متهمان پرونده رخ داده یا خیر و پس از آن رأی لازم را صادر کنند.