فصل کابوس وار داماش گیلان سرانجام با سقوط به لیگ دسته دوم به پایان رسید. لاجوردی ها که در طول فصل با بحران های مدیریتی، تغییرات متعدد روی نیمکت و نتایج ضعیف دست وپنجه نرم کردند، با شکست برابر هوادار دیگر شانسی برای بقا در لیگ یک نداشتند.

درباره حواشی این فصل داماش میتوان ساعت ها تولید محتوا کرد منتها شاید فعلا یادآوری همین کافی باشد که آنها در فصل جاری با مشکلات زیادی مواجه شدند که مهمترینش در مباحث مدیریتی بود. مالکیت این باشگاه چند مرتبه تغییر کرد که به تبع آن، تغییرات سایر ارکان مدیریتی را نیز به همراه داشت. حتی نیمکت داماش نیز چندین بار دستخوش جابجایی بین نفرات مختلف شد تا در نهایت، این فعل و انفعالات به سقوط یکی از محبوب ترین و قدیمی ترین تیم های فوتبال ایران ختم شود.

داماش که از مدتها پیش جایگاهش از قعر جدول رده بندی تغییر نکرده بود، با ازسرگیری مسابقات نیز آنطور که باید شرایطش را بهبود نبخشید و در هفته های اخیر نیز ناکامی دیگر تیمهای انتهای جدول باعث شده بود سقوط این تیم گیلانی کمی به تاخیر بیفتد.
با این حال، در چارچوب هفته سی و یکم، داماش در مصاف با هوادار نتوانست کار خاصی از پیش ببرد. دروازه آنها خیلی زود و در دقایق 9 و 15 به ترتیب توسط امین قاسمی نژاد و حسین حیدری باز شد. دقیقه 30 احسان روحانی یکی از گلها را جبران کرد اما قبل از سوت پایان نیمه اول، قاسمی نژاد یکبار دیگر گلزنی کرد تا مجددا اختلاف به دو گل افزایش پیدا کند. در نیمه دوم نیز یکبار در دقیقه 80 مهرداد بایرامی برای تیم میزبان گلزنی کرد تا این بازی با حساب 1-4 به سود هوادار به پایان برسد.
این نتیجه باعث شد تا امتیاز داماش از عدد 14 بالاتر نیاید و این یعنی در فاصله سه هفته تا پایان فصل، اختلاف 12 امتیازی با تیم رده پانزدهم جدول و خداحافظی با لیگ دسته اول. لاجوردی ها تا پایان هفته سیویکم نتایجی گرفتند که شامل 18 باخت، 11 تساوی و تنها 2 برد بود. البته آنها از ابتدای فصل با کسر سه امتیاز به دلیل عدم دریافت مجوز ملی نیز مواجه شدند.
داماش فصل پیش نیز شرایط خوبی نداشت اما بازگشت تک امتیاز کسرشده به حساب این تیم باعث شد تا آنها با یک امتیاز بیشتر از نفت مسجدسلیمان در جایگاه پانزدهم جدول و چسبیده به منطقه سقوط، در لیگ یک ماندنی شوند.