اختصاصی کلانشهر: امروز دکتر علیرضا رئیسی، معاون بهداشت وزارت بهداشت، در حاشیه همایش بزرگداشت روز جهانی جمعیت و در جمع خبرنگاران از آماری گفت که فقط یک عدد جمعیتی نیست؛ بلکه نشانه زخمی عمیق بر تن و روح هزاران جوان، میانسال و خانواده ایرانی است.

 
به گفته او، تعداد مجردان قطعی کشور به حدود یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر رسیده و شمار افرادی که در سن تجرد قطعی قرار گرفته اند، طی دو دهه گذشته ۷ برابر شده است؛ آماری که باید بیش از آنکه در جلسات و گزارش های رسمی تکرار شود، زنگ هشداری جدی برای سیاست گذاران باشد.
 
پشت این اعداد، جوانانی قرار دارند که آرزوی ازدواج، تشکیل خانواده و داشتن فرزند را در سر داشته اند، اما سال ها نااطمینانی اقتصادی، دشواری تامین مسکن، کاهش قدرت خرید و نبود امنیت شغلی، آنها را به تعویق انداختن این تصمیم واداشته است؛ تا جایی که برای بخشی از آنها، «تعویق» به از دست رفتن فرصت تبدیل شده است.
 
ازدواج و فرزندآوری در فرهنگ و عرف زیسته ایرانی، همواره بخشی جدایی ناپذیر از زندگی بوده است. اینکه نسلی به دلیل شرایط اقتصادی و معیشتی نتواند این بخش از زندگی را تجربه کند، فقط یک مسئله شخصی نیست؛ یک آسیب اجتماعی عمیق است.
 
سال ها وعده درباره بهبود شرایط اقتصادی، بدون ایجاد تغییر پایدار در زندگی میلیون ها ایرانی، نمی تواند پاسخگوی این فرصت های ازدست رفته باشد. مسئولانی که امروز نگران کاهش جمعیت هستند، باید به این پرسش پاسخ دهند که چرا شرایطی ایجاد نشد تا جوان ایرانی بتواند با امید به آینده ازدواج کند و خانواده تشکیل دهد؟
 
زیان این وضعیت فقط متوجه امروز نیست. کشوری که نرخ تولد در آن به پایین ترین سطوح تاریخی رسیده، در آینده با جمعیتی سالخورده و نیروی کار کمتر مواجه خواهد شد؛ و شاید روزی برسد که ایران برای انجام ساده ترین امور نیز به نیروی کار خارجی نیاز داشته باشد.
 
مسئله فقط کاهش جمعیت نیست؛ مسئله، میلیون ها رویای خانوادگی است که در اثر سال ها تعلل و تصمیم های ناکارآمد، پیش از آنکه به واقعیت تبدیل شوند، از دست رفته اند.