کلانشهر: آرمان عبدی اظهار کرد: الکل می تواند بخش های مختلف بدن را تحت تأثیر قرار دهد و میزان و شدت عوارض آن در افراد مختلف متفاوت است؛ بنابراین نمی توان یک مقدار مشخص را برای همه افراد به عنوان میزان کاملاً بی خطر در نظر گرفت.

وی با اشاره به اینکه در گذشته این تصور وجود داشت که مصرف کمتر از میزان مشخصی از الکل برای زنان و مردان فاقد آسیب جدی است، افزود: شواهد علمی جدید نشان می دهد که خطرات مصرف الکل از یک نقطه مشخص و قطعی آغاز نمی شود و حتی مصرف مقادیر کم نیز می تواند با افزایش برخی خطرات سلامت همراه باشد.

این فوق تخصص گوارش و کبد ادامه داد: نوع و شدت آسیب ناشی از مصرف الکل به عوامل مختلفی از جمله میزان و مدت مصرف، شرایط جسمی، بیماری های زمینه ای و عوامل ژنتیکی بستگی دارد.

از رفلاکس و التهاب معده تا خونریزی گوارشی

عبدی درباره عوارض گوارشی مصرف الکل گفت: سوزش سر دل و تشدید رفلاکس معده، التهاب معده، مشکلات گوارشی و در موارد شدیدتر خونریزی دستگاه گوارش از جمله عوارضی است که ممکن است در ارتباط با مصرف الکل ایجاد شود.

وی افزود: مصرف ناگهانی و حجم بالای الکل می تواند احتمال استفراغ شدید و آسیب به مخاط دستگاه گوارش را افزایش دهد و در برخی موارد، پارگی در محل اتصال مری و معده که به «سندرم مالوری ـ وایس» معروف است، رخ دهد و موجب خونریزی گوارشی شود.

وی تصریح کرد: خونریزی گوارشی می تواند یک وضعیت اورژانسی و تهدیدکننده حیات باشد و در صورت بروز علائمی مانند استفراغ خونی، دفع مدفوع سیاه رنگ، ضعف شدید، سرگیجه یا کاهش سطح هوشیاری، مراجعه فوری به مراکز درمانی ضروری است.

سوءجذب ویتامین ها و خطر آسیب عصبی

عبدی با اشاره به تأثیر مصرف مداوم و سنگین الکل بر جذب و دریافت مواد مغذی اظهار کرد: مصرف الکل، به ویژه در افرادی که الگوی مصرف طولانی مدت و نامناسب دارند، می تواند با سوءتغذیه و کمبود برخی ویتامین ها، به خصوص ویتامین های گروه B، همراه شود.

وی افزود: کمبود ویتامین B1 در افراد مبتلا به سوءتغذیه و مصرف مزمن الکل می تواند به بروز بیماری «ورنیکه» منجر شود؛ بیماری ای که می تواند با اختلال در تعادل و راه رفتن، مشکلات حرکات چشم و اختلالات ذهنی همراه باشد و نیازمند تشخیص و درمان سریع است.

هپاتیت الکلی

این فوق تخصص گوارش و کبد، کبد را یکی از مهم ترین اندام های آسیب پذیر در برابر مصرف الکل دانست و درباره «هپاتیت الکلی» هشدار داد.

وی گفت: هپاتیت الکلی به التهاب و آسیب کبدی ناشی از مصرف الکل گفته می شود و شدت آن می تواند از خفیف تا بسیار شدید متغیر باشد. در صورت تداوم مصرف و پیشرفت آسیب کبدی، احتمال ایجاد فیبروز و در نهایت سیروز کبدی وجود دارد.

عبدی ادامه داد: سیروز مرحله پیشرفته و برگشت ناپذیر زخم و آسیب کبدی است که در آن عملکرد طبیعی کبد به شدت کاهش می یابد و ممکن است عوارض جدی مانند تجمع مایع در شکم، اختلال هوشیاری و خونریزی گوارشی ایجاد شود.

وی تأکید کرد: در مراحل پیشرفته بیماری کبدی، درمان بر اساس علت و شدت بیماری انجام می شود و در برخی بیماران مبتلا به نارسایی پیشرفته کبد، پیوند کبد می تواند مطرح شود. با این حال، ارزیابی و انتخاب بیمار برای پیوند تابع شرایط پزشکی و معیارهای تخصصی است و ترک مصرف الکل و پایبندی به درمان، نقش مهمی در این فرآیند دارد.

کبد چرب و بیماری های کبدی

عبدی با بیان اینکه بیماری های کبدی ناشی از مصرف الکل ممکن است برای مدت طولانی بدون علامت باقی بمانند، گفت: فرد ممکن است تا زمانی که آسیب کبدی پیشرفته نشده است، علامت مشخصی نداشته باشد و همین موضوع اهمیت بررسی و تشخیص زودهنگام را افزایش می دهد.

عوارض دائمی و غیرقابل برگشت

وی با تفکیک عوارض مصرف الکل بیان کرد: برخی آسیب ها در صورت تشخیص زودهنگام و قطع مصرف الکل می توانند تا حد زیادی بهبود پیدا کنند، اما در مراحل پیشرفته، مانند سیروز کبدی، بخشی از آسیب ها دائمی و غیرقابل برگشت هستند.

کاهش سن مصرف الکل

عبدی با اشاره به نگرانی ها درباره کاهش سن شروع مصرف الکل در برخی گروه های سنی، گفت: مصرف الکل در نوجوانان و جوانان علاوه بر افزایش خطر وابستگی، می توان سلامت دستگاه گوارش، کبد و سایر اندام ها را تحت تأثیر قرار دهد.

وی در پایان تأکید کرد: آگاهی رسانی درباره عوارض مصرف الکل، به ویژه در سنین پایین، اهمیت زیادی دارد و خانواده ها و نظام آموزشی و سلامت باید نسبت به پیامدهای جسمی و روانی مصرف الکل آگاهی بیشتری ایجاد کنند.