کلانشهر: کم شنوایی معمولاً در نتیجه آسیب گوش داخلی یا عصب ایجاد می شود . این عارضه گوش ممکن است به دلیل نقص مادرزادی ، آسیب ، بیماری ، داروهای خاص ، قرار گرفتن در معرض صدای زیاد یا پیرگوشی ایجاد شود که علامت اصلی آن عدم توانایی در شنیدن صدا است .
علائم و نشانه های اختلال شنوایی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
نشنیدن گفتار و صداهای دیگر
مشکل در درک کلمات به ویژه در برابر صدای پس زمینه یا در میان جمعیت
مشکل در شنیدن حروف صامت
نیاز به افزایش صدای تلویزیون یا رادیو
اجتناب از مکالمات
اجتناب از برخی روابط اجتماعی
اختلالات تعادلی
انواع کم شنوایی
کم شنوایی ممکن است در هر سنی اتفاق بیفتد. از سوی دیگر، کم شنوایی در سنین گوناگون علل متفاوتی دارد. به طور کلی، انواع کم شنوایی بر سه نوع است.

کم شنوایی حسی عصبی
اگر گوش داخلی یا عصب شنوایی آسیب ببینند، فرد دچار کم شنوایی حسی عصبی می شود. شایع ترین علت بروز کم شنوایی حسی عصبی این است که تعدادی از سلول های مویی (سلول های حسگر سیستم شنوایی در گوش داخلی) دچار آسیب می شوند.
کم شنوایی حسی عصبی شایع ترین نوع کم شنوایی به شمار می رود. به طور معمول، این نوع کم شنوایی با گزینه های طبی یا جراحی قابل درمان نیست اما روش های گوناگون برای کمک به شنوایی در بیشتر این افراد کیفیت زندگی آنها را بهبود می بخشد.
اگر گوش میانی یا گوش خارجی به گونه ای آسیب ببینند که نتوانند امواج صوتی را از محیط بیرون به گوش داخلی برسانند، کم شنوایی هدایتی یا همان کم شنوایی انتقالی حادث می شود. به عنوان نمونه، انباشتگی جرم گوش یا گیر کردن یک جسم خارجی در کانال گوش باعث بروز کم شنوایی هدایتی می شود.
این نوع کم شنوایی، شایع ترین گونه از انواع کم شنوایی در کودکان است. عفونت های مکرر گوش با آسیب زدن به گوش میانی باعث بروز آن می شوند. در برخی موارد، کم شنوایی هدایتی با گزینه های درمانیِ طبی یا جراحی قابل درمان است.
نسرین گوهری، رئیس انجمن علمی شنوایی شناسی ایران در گفت وگو با خبرنگار سلامت خبرگزاری فارس، گفت: رشته شنوایی شناسی با غربالگری کم شنوایی و با تشخیص و توانبخشی افرادی که مبتلا به کم شنوایی هستند می تواند نقش بسزایی در سلامت شنوایی و در کنار آن سلامت روان افراد داشته باشند.
گوهری متذکر شد: بنابراین شناسایی زودهنگام کم شنوایی و تشخیص و درمانش می تواند از عوارض اختلالات شناختی، توجهی و روحی روانی افراد جلوگیری کند.
رئیس انجمن شنوایی شناسی ایران افزود: غربالگری شنوایی برای کودکان باید تا یک ماهگی حتما انجام شود و کسانی که ریسک بالایی داشته و عوامل خطرزا دارند؛ از جمله کسانی که در خانواده افراد مبتلا به کم شنوایی مادرزادی دارند این افراد باید حتما تا ۳ سالگی پایش شوند تا اگر کم شنوایی تاخیری هم وجود داشته باشد شناسایی شوند.

خطری که کارگران را تهدید می کند
وی افزود: کارگرانی که در معرض سروصدای بالا هستند و در محیط های با نویز بالا فعالیت می کنند حتما باید سالیانه تحت ارزیابی قرار گیرند. استفاده از محافظ گوش در محیط های پرسروصدا اکیدا توصیه می شود.
گوهری عنوان کرد:خانواده ها باید توجه داشته باشند اگر کودکشان بیش از حد به تلویزیون نزدیک می شود یا درخواست تکرار کلمات را دارد یا در زمانی که از پشت سر با کودک صحبت می کنید بر نمی گردد یا صدای آرام را نمی شنود یا زنگ در را نمی شنود و به طور کلی نسبت پیرامونش کم توجه است حتما باید مورد سنجش شنوایی قرار گیرند.

میزان شیوع آسیب شنوایی در نوزادان در کشور ما ۳ تا ۴ در هر هزار تولد زنده است
رئیس انجمن شنوایی شناسی ایران گفت:میزان شیوع آسیب شنوایی در نوزادان در کشور ما ۳ تا ۴ در هر هزار تولد زنده است که به مرور زمان افزایش پیدا می کند؛همچنین میزان کم شنوایی در کودکانی که به مدرسه می روند ۱ تا ۲ درصد است.
وی اظهار داشت: عارضه شنوایی مادرزادی در دختران و پسران تفاوتی ندارد و کم شنوایی اثرات جبران ناپذیر ارتباطی، زبانی، روحی، روانی، تحصیلی و شغلی برای فرد دارد.
گوهری عنوان کرد: کم شنوایی در کودکان منجر به اختلالات گفتار و زبان و اختلالات شناخت شده و همچنین باعث می شود کودک پابه پای کوکان با شنوایی هنجار نتواند در مدرسه حاضر شود؛ به همین دلیل شناسایی کم شنوایی و تشخیص زود هنگام و به دنبال آن توانبخشی زودهنگام اهمیت بسزایی دارد .
حدود ۷۰ درصد سالمندان ما از ۶۵ سال به بالا درجاتی از کم شنوایی دارند
رئیس انجمن علمی شنوایی شناسی ایران ابراز کرد: کم شنوایی حسی عصبی در مواردی اتفاق می افتد که حلزون گوش و یا عصب شنوایی دچار آسیب است که معمولا علل مادرزادی دارد؛ اگر مخلوط این دو را داشته باشیم کم شنوایی آمیخته داریم و در کم شنوایی مرکزی پرداز های شنوایی آسیب دیده و شنوایی محیطی سالم است و این مورد در کودکانی که به مدرسه می روند حائز اهمیت بوده و منجر به ضعف تحصیلی می شود.
گوهری اضافه کرد: برای تشخیص تمامی این مشکلات باید به متخصص شنوایی شناس مراجعه شود و ارزیابی های شنوایی محیطی و مرکزی لازم انجام شود.