علی اکبر ربیع زاده، ۳۴ ساله و کارمند راه آهن، به همراه همسرش که مادر شش فرزند است، می‌گویند سبک زندگی مبتنی بر همکاری و تقسیم مسئولیت را در خانه دنبال می‌کنند.

فرزندان این خانواده شامل هیدا ۹ ساله، هیراد ۸ ساله، همتا ۶ ساله، ثنا ۳ ساله، عماد ۲ ساله، اسرا یک ساله و یک دختر در راه هستند.

فاصله سنی سه فرزند اول متولد ۹۵، ۹۷ و ۹۹ و سه فرزند بعدی متولد ۱۴۰۱، ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ است.

سر میز ناهار، که اغلب به شکل ساده و خانوادگی برگزار می‌شود، همکاری بچه‌ها برای چیدن و جمع کردن سفره، بخش مهمی از نشاط نیمروزی این خانه شلوغ است.

پدر خانواده می‌گوید: «در کارهای خانه کمک می‌کنم؛ مثلاً جارو می‌زنم، ظرف‌ها را می‌شویم و همه چیز با تقسیم مسئولیت‌ها پیش می‌رود.»

مادر خانواده هم می‌گوید: «وقتی در جمع بچه‌ها قرار می‌گیریم، مشکلات کمرنگ می‌شود؛ البته این طور هم نیست که همه چیز راحت باشد.»

این خانواده اکنون در یک خانه سازمانی راه آهن در دامغان سمنان زندگی می‌کنند؛ اما نگرانی اصلی آن‌ها دغدغه مسکن است.

مادر می‌گوید: «قبلاً مستأجر بودیم. نگرانی ما این است که اگر گفتند از اینجا بروید، بتوانیم راحت خانه اجاره کنیم.»

پدر خانواده نیز تاکید می‌کند: «سخت‌ترین چالش خانواده‌های پرجمعیت وضعیت اقتصادی است و مسئولین باید بیشتر هوای خانواده‌های پرجمعیت را داشته باشند.»

با وجود سختی‌ها، مادر خانواده اعتقاد دارد حضور بچه‌ها همه مشکلات را کم رنگ می‌کند: «بالاخره سختی‌ها هست، ولی حضور بچه‌ها به همه سختی‌ها می‌چربد و ارزشش را دارد.

اکنون خانواده ربیع زاده در حالی روزهای خود را می‌گذرانند که مادر، تا حدود دو ماه آینده هفتمین فرزندش را هم به دنیا می‌آورد تا جمع خانواده به ۹ نفر برسد.