علی اکبر ربیع زاده، ۳۴ ساله و کارمند راه آهن، به همراه همسرش که مادر شش فرزند است، می گویند سبک زندگی مبتنی بر همکاری و تقسیم مسئولیت را در خانه دنبال می کنند.

فرزندان این خانواده شامل هیدا ۹ ساله، هیراد ۸ ساله، همتا ۶ ساله، ثنا ۳ ساله، عماد ۲ ساله، اسرا یک ساله و یک دختر در راه هستند.

فاصله سنی سه فرزند اول متولد ۹۵، ۹۷ و ۹۹ و سه فرزند بعدی متولد ۱۴۰۱، ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ است.

سر میز ناهار، که اغلب به شکل ساده و خانوادگی برگزار می شود، همکاری بچه ها برای چیدن و جمع کردن سفره، بخش مهمی از نشاط نیمروزی این خانه شلوغ است.

پدر خانواده می گوید: «در کارهای خانه کمک می کنم؛ مثلاً جارو می زنم، ظرف ها را می شویم و همه چیز با تقسیم مسئولیت ها پیش می رود.»

مادر خانواده هم می گوید: «وقتی در جمع بچه ها قرار می گیریم، مشکلات کمرنگ می شود؛ البته این طور هم نیست که همه چیز راحت باشد.»

این خانواده اکنون در یک خانه سازمانی راه آهن در دامغان سمنان زندگی می کنند؛ اما نگرانی اصلی آن ها دغدغه مسکن است.

مادر می گوید: «قبلاً مستأجر بودیم. نگرانی ما این است که اگر گفتند از اینجا بروید، بتوانیم راحت خانه اجاره کنیم.»

پدر خانواده نیز تاکید می کند: «سخت ترین چالش خانواده های پرجمعیت وضعیت اقتصادی است و مسئولین باید بیشتر هوای خانواده های پرجمعیت را داشته باشند.»

با وجود سختی ها، مادر خانواده اعتقاد دارد حضور بچه ها همه مشکلات را کم رنگ می کند: «بالاخره سختی ها هست، ولی حضور بچه ها به همه سختی ها می چربد و ارزشش را دارد.

اکنون خانواده ربیع زاده در حالی روزهای خود را می گذرانند که مادر، تا حدود دو ماه آینده هفتمین فرزندش را هم به دنیا می آورد تا جمع خانواده به ۹ نفر برسد.