متوجه شدم بچه ها در ساعت هنر به انجام کاری خاص علاقمندند. مثلا پارسال بچه ها،خیلی به قصه گویی علاقه مند بودند به همین دلیل من از یک پدربزرگ که قصه های قدیمی را با بیان و لحنی جذاب برای بچه ها تعریف می کرد خواستم در کلاس برای بچه ها قصه بگوید که با استقبال خیلی خوب بچه ها همراه بود. اما امسال بچه ها علاقه زیادی به نقاشی داشتند.برای همین به مناسبت روز جهانی کودک بعد از تهیه یک پارچه، آن رو در اختیار بچه ها گذاشتم تا رویش را با ماژیک نقاشی بکشند.
.jpg)
کلانشهر: طی ساعات گذشته تصویری از معلمی جوان در شبکه های اجتماعی پربازدید شده است. علت وایرال شدن دوباره عکس معلم هرمزگانی با مانتویی خاص مشخص نیست. اما ماجرای او مربوط به سال 1397 است. طیبه گورانی در دومین سال فعالیتش و به مناسبت روز جهانی کودک بعد از تهیه یک پارچه آن را در اختیار دانش آموزانش گذاشته بود تا روی آن با ماژیک نقاشی بکشند. او سپس آن پارچه را تبدیل به مانتو کرده بود و روز دانش آموز در کلاس درس پوشید تا با استقبال زیاد دانش آموزان مواجه شود.
این معلم که در جزیره قشم مشغول فعالیت بود همان ایام در گفت وگویی با باشگاه خبرنگاران جوان شرکت کرد.
او در معرفی خود گفت: من طیبه گورانی متولد سال ۷۲ و فارغ التحصیل دانشگاه فرهنگیان هرمزگانم و امسال(سال 1397) دومین سالیه که به عنوان معلم در دبستان پسرانه شهید مفتح روستای سلخ سر کلاس درس حاضر می شم.
چی باعث شد که نقاشی گروهی بچه ها رو در مدرسه اجرایی کنید؟
متوجه شدم بچه ها در ساعت هنر به انجام کاری خاص علاقمندند. مثلا پارسال بچه ها،خیلی به قصه گویی علاقه مند بودند به همین دلیل من از یک پدربزرگ که قصه های قدیمی را با بیان و لحنی جذاب برای بچه ها تعریف می کرد خواستم در کلاس برای بچه ها قصه بگوید که با استقبال خیلی خوب بچه ها همراه بود. اما امسال بچه ها علاقه زیادی به نقاشی داشتند.برای همین به مناسبت روز جهانی کودک بعد از تهیه یک پارچه، آن رو در اختیار بچه ها گذاشتم تا رویش را با ماژیک نقاشی بکشند..jpg)
از کجا ایده تهیه مانتو از پارچه ای که نقاشی بچه ها روی اون ثبت شده به ذهنتون رسید؟
وقتی پارچه رو در منزل به اعضای خانواده نشان دادم خیلی از نقاشی ها خوششون اومد و به تفسیر فکر و ایده بچه ها در هر نقاشی مشغول شدند و با پیشنهاد اون ها تصمیم گرفتم با استفاده از این پارچه با اندک هنر خیاطی که دارم یک مانتو بدوزم و با پوشیدن اون سر کلاس درس در روز دانش آموز به بچه ها نشون بدم نقاشی هاشون چقدر برای من ارزشمند بوده.
وقتی با این مانتو در مدرسه حاضر شدین استقبال بچه ها چطور بود؟
ایتدا یکی از همکاران که پسرش دانش آموزم به من گفت: فکر کنم حواست نبوده بچه ها روی مانتوت نقاشی کشیدن. بعد زمانی که وارد کلاس شدم که هنوز برخی از والدین حضور داشتند یکی از بچه ها در حالی که به من نزدیک می شد گفت "خانم این همون پارچه ای است که ما نقاشی کشیدیم؟" و بعد از توجه او، نظر دیگر دانش آموزان هم به لباسم جلب شد و با نشان دادن مانتو به والدینشون می گفتن، ببینین این پارچه ای که ما نقاشی کردیم و با ذوق زدگی روی مانتو دنبال نقاشی هاشون می گشتند و به مادرشون نشون می دادند. والدین و کادر مدرسه هم با نگاه و خوشحالی وافری از ایده من تعریف می کردند
خودتون کدوم نقاشی رو بیشتر دوست داشتید؟
بچه ها نقاشی های متفاوتی داشتن؛ از کشیدن حیوان ها تا کشیدن طرح های خط خطی و با توجه به پسر بودنشون کشیدن زمین های فوتبال. واقعا انتخاب یه نقاشی از بینشون برای من سخت، چون همشون در جایگاه خودش زیبا و پر از حرف هستند.
فکر می کنید انجام کار های خلاقانه مثل کار شما به عنوان یک معلم چه تاثیری روی بچه ها داره؟
باعث می شه بچه ها حس کنن در درجه اول خودشون و دوم کارهاشون مهم و ارزشمند هستند و علاوه بر این موجب تقویت خود باوری و اعتماد به نفس، تشویق به همکاری و اجرای کار گروهی و علاقمندی اون ها به هنر می شه.
شما چه توصیه ای برای سایر معلمان در اجرای کار های متفاوت و جذاب در کلاس درس دارید؟
همه معلم ها خلاق هستند و با جان و دل برای بچه ها وقت می ذارن و چه بسا خیلی ها کار های بهتر و موثرتری نسبت به من که تازه اول این راه هستم انجام داده باشند، اما تنها فرق من با آنها این است که کار من دیده شده است.
نظر شما: