روستای قاضده از توابع بخش مرکزی شهرستان صومعه سرا، با وجود غالب بودن برنج کاری، همچنان یکی از کانون های فعال کشت نیشکر و تولید سیاه شکر سنتی در منطقه است؛ فعالیتی دیرینه که علاوه بر اشتغال زایی فصلی، ظرفیتی ارزشمند برای توسعه گردشگری روستایی به شمار می رود

گزارش تصویری؛از شالیزار تا شکرلوله؛ روایت نیشکرکاری و تبدیل به «سیاه شکر» در روستای قاضده ی صومعه سرا
اختصاصی کلانشهر: ارسلان محمدنیا- روستای قاضده از توابع بخش مرکزی شهرستان صومعه سرا است. با وجود آنکه شغل اصلی مردم آن برنج کاری است، همچنان یکی از روستاهای فعال در کشت نیشکر و تولید شکر سیاه سنتی به شمار می رود. به دلیل وجود زمین های تالابی در این منطقه، کشت نیشکر از گذشته های دور در قاضده رواج داشته، هرچند در سال های اخیر به علت سختی کار و مکانیزه شدن کشاورزی، سطح زیر کشت آن کاهش یافته است.

در حال حاضر حدود ۲۰ خانوار در این روستا به کشت نیشکر مشغول اند و این محصول در سطحی نزدیک به ۵ هکتار کشت می شود. همچنین حدود ۱۵ کارگاه شکرپزی سنتی که در زبان محلی «شکرلوله» نام دارند، در قاضده فعال است و نقش مهمی در ایجاد اشتغال فصلی و درآمدزایی برای اهالی روستا ایفا می کنند.

پس از برداشت نیشکر در فصل پاییز و زمستان، فرآوری آن در کارگاه ها آغاز می شود. در این فرآیند، ابتدا پوسته نیشکر جدا شده و آب آن استخراج می شود. شیره به دست آمده ساعت ها جوشانده می شود تا به «دوشاب» و سپس به شکر قهوه ای طبیعی تبدیل شود که در زبان گیلکی به آن «سیاه شکر» و «سرخِ شکر» می گویند.

این فعالیت که هم زمان با پایان برنج کاری انجام می شود، علاوه بر حفظ یک میراث بومی، ظرفیت بالایی برای توسعه گردشگری روستایی در قاضده دارد.

نظر شما:

security code