فدراسیون کوهنوردی گروهی از کارشناسان محیط‌زیست، کوهنوردی و متخصصان علوم‌محیطی مانند ژئومورفولوژی، هواشناسی، آب‌وهواشناسی و... را برای همکاری و ارائۀ راهکارهای بازدارنده و جلوگیری از تخریب طبیعت با نگرش توسعۀ پایدارِ محیط کوهستان به همکاری دعوت کرد.

تاکید «مسیر سبز کوهستان» بر توجه به تنوع زیستی و توسعه پایدار محیط کوهستان
کلانشهر: این گروه پس از برگزاری جلسات متعدد، همگی بر تبیین و ارائۀ اصول اولیۀ گام نهادن در مسیر صحیح هنگام ورود به طبیعت و حفظ تنوع‌زیستی تحتِ نام «مسیر سبز کوهستان» تاکید کردند که در درازمدت موجب توسعۀ پایدار محیط کوهستان خواهد شد

مردم فلات ایران، با‌توجه‌به شرایط آب‌وهواییِ خشک و نیمه‌خشک آن و وجود شیوۀ معیشت عشایری، همواره در دل طبیعت حضور داشته و با کوهستان اُنس گرفته‌اند. حضورمردم و ورودشان به طبیعت و کوه‌ها امری است که از در زمان‌های طولانی ریشه در فرهنگ و سنن آنان نسبت به طبیعت دارد. اما گسترش بی‌رویۀ شهر‌نشینی و نداشتن آموزش‌های به روز و دوری از طبیعت، تبعات منفی بسیاری بر پیکرۀ طبیعت به‌ویژه کوه‌ها وارد کرده‌است که از جنبه‌های مختلفی نظیر نداشتن آموزش افراد، نداشتن راهنمایان متخصص، آلودگی‌های نوری‌، بصری و صوتی و... قابلِ ارزیابی است. به‌عنوانِ‌مثال می‌توان به این موارد اشاره کرد:

1. حضور گسترده و تجمع افراد در محیط‌ کوهستان؛

2. ایجاد سروصدا که به ترس حیات‌وحش در محیط‌‌زیست آ‌ن‌ها و افت کیفیت زیستگاه منجر می‌شود؛

3. اجرای تورهای غلط و مخرّب محیط‌زیست، نظیر جشنوارۀ گیاهان دارویی در ایران (چیدن گیاهان با خاصیت درمانی و پزشکی) که امروزه به مدد توجه مردم به زندگی سالم‌تر و ارگانیک به شدت رایج و گسترده شده‌است؛

4. ابهام در قانون‌های حفاظت از عرصه‌های کوهستانی؛

5. نبود دستورالعمل‌هایی در زمینۀ مدیریت مسیرهای پیاده‌روی و کوهپیمایی؛

6. نبود مدیریت اجرایی در پارک‌های ملی و مناطق حفاظت‌شده؛

7. تعدد سازمان‌های متولی فعالیت‌های کوهنوردی مثل: سازمان حفاظت محیط‌زیست، وزارت میراث فرهنگی ،صنایع‌دستی و گردشگری، فدراسیون کوهنوردی‌، فرمانداری و دهیاری.

همه این‌ها به وجود وضعیت آشفته در عرصه‌های طبیعی کوهستانی ایران منجر شده‌است. بنابراین توسعۀ روزافزون گردشگری طبیعت‌محور، سبب شده که یک نوع سردرگمی در این زمینه وجود داشته‌باشد.

نظر شما:

security code