هر فردی که شجاعت اهدای پیکرش را دارد و به کمک پیشرفت دانش پزشکی علاقه مند است می تواند با امضای فرم هایی مخصوص و وصیت به وراثش تایید کند که بعد از مرگش، جسدش را برای آموزش به پزشکان آینده اهدا کنند.

این شاعر گیلکی سرا صبح امروز در سن 98 سالگی در انزلی درگذشت و قرار است مراسم وداع با او روز سه شنبه ۸ اسفندماه، ساعت ۱۴ عصر در سالن زنده یاد ابراهیم مرادی اداره فرهنگ و ارشاد بندرانزلی برگزار شود. (بیشتر بخوانید)
طبق وصیت بارور، پیکر او برای آموزش های حوزه پزشکی به دانشگاه علوم پزشکی، پردیس بندرانزلی اهدا میشود.
گفتنی است دانشجویان پزشکی کتابی به نام تشریح آناتومی بدن دارند و برای تبحر پیدا کردن در عملهای جراحی باید روی اجساد آموزش ببینند اما طی سالهای گذشته وزارت بهداشت و دانشگاه های علوم پزشکی با کمبود شدید جسد مواجه بوده اند.
طبق فتوای شماری از مراجع تقلید شیعه از جمله امام خمینی(ره) از لحاظ شرعی، هیچ منعی برای اهدای پیکر وجود ندارد. در فتوای امام خمینی آمده است اگر حیات انسانهای دیگر منوط به تشریح جسد باشد، اشکالی ندارد.
هر فردی که شجاعت اهدای پیکرش را دارد و به کمک پیشرفت دانش پزشکی علاقه مند است می تواند با امضای فرم هایی مخصوص و وصیت به وراثش تایید کند که بعد از مرگش، جسدش را برای آموزش به پزشکان آینده اهدا کنند.
پیش از این دکتر علیرضا ابراهیم زاده مدیر گروه علوم تشریحی و بیولوژی سلولی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در ارتباط با اهدای پیکر گفته بود: «از بدو ورود دانشجویان به سالن تشریح از آنان در خواست میشود، احترام ویژهای برای اجساد قایل شوند، فاتحهای بخوانند و هنگام کار جسد را با مولاژ (مدلهای پلاستیکی) اشتباه نگیرند، چرا که در فرهنگ دینی ما احترام به جسد مسلمان تأکید شده و دفن جسد واجب کفایی است؛ بر همین اساس دانشگاه به خانوادهای که جسد اهدا کردهاند، تعهد میدهد پس از تشریح جسد با احترام در قطعه مشخصی دفن شود و به دانشجویان تأکید میشود، اگر حتی قطعهای کوچک از بدن جسد جدا شد، آن را در ظرف مخصوصی بگذارند تا قبل از دفن به جسد ملحق شود؛ ضمن آنکه هنگام تشریح تأکید میشود، عضوی از بدن جدا نشود، فقط بدن برش داده میشود و هنگام تشریح بدن مثله نخواهد شد و اگر در مواردی مانند قلب،کلیه و ریهها جدا شود، مجدداً در محل خود قرار میگیرد .»
بر اساس استاندارد جهانی هر چهار یا شش دانشجو باید بر روی یک جسد مطالعه کنند که معمولا در دانشگاههای علوم پزشکی مشهور جهان این کار انجام میشود، اما در ایران فاصله زیادی با این استاندارد داریم.
این امیدواری وجود دارد با بازتاب مثبتِ وصیتهای ارزشمندی مشابه بارور شاعر شناخته شده گیلان، اهدای جسد به سالنهای تشریح دانشگاههای علوم پزشکی در کنار اهدای عضو برای مردم شناخته شود. چون اهدای پیکر می تواند باعث کمک به پیشرفت دانش پزشکی و در نهایت نجات جان میلیونها انسانها شود. یعنی می توان از جسدی که بعد از دفن، زیر خاک از بین می رود هم به بهترین نحو استفاده کرد.
نظر شما: